Koken met Jezus

De eerste week vond ik het een eitje. De tweede week ben ik door mijn klassiekers heen en dacht ik zelfverzekerd van de platgetreden menupaden af te wijken. Gisteren aten we met lange tanden van de kaassaus met pompoenblokjes. Vandaag wou ik iets vegetarisch in elkaar flansen met aubergines. Tenminste. Ik dacht aubergines gekocht te hebben. Bleken het courgettes te zijn.

Advertenties

Misthoorn

Ik ben wildenthousiast. Al ken ik er geen fluit van. Aiko blaast haar wangen bol. Fout. Opnieuw proberen. Gelukkig draait mrs.fromohio haar hand niet om voor een sol, do of mi meer of minder. Geen kriepende viool of een ijle dwarsfluit, maar wel een toeterende saxofoon. Perfect gecast in het jaar van de sax. Toots sleurt er een xylofoon bij en Bas blaast op een mondharmonica. Let’s play some funky music.

Vintage Norta

Na acht jaar trouwe dienst hang ik mijn hondstrouwe achttien jaar oude maar versleten stalen ros aan de haak. Op de achtervork prijkte mijn fietsmotto “ik haat hellingen”. Anderhalf jaar lang heb ik getwijfeld over een opvolger. Vandaag heb ik de knoop doorgehakt. Vanaf zaterdag vervloek ik op een aluminium exemplaar met carbon voorvork (en andere onbenoembare specs) wekelijks de Vlaams-Brabantse bultjes.

Een doordeweeks weekend

Het is een staalhard cliché. Je werkt voltijds. Met z’n twee. Je wil elk minstens 2 of 3 hobby’s uitoefenen enkele avonden per week. Een filmpje, optreden, afspraak met vrienden of toneelvoorstelling pik je graag ook nog eens mee. En dan lonkt het weekend. Het moment om samen even neer te ploffen. Niets doen. Of je kan ook op en neer fietsen naar de voetbal, de chiro, enkele verjaardagsfeestjes, de saxofoonles, … Bewegen is goed. Tussendoor kan je ook 3 wasmachines laten draaien. Dat gaat vanzelf. Je kan ook een uurtje onder de mensen komen. Gezellig samen in de file aan de kassa van de Colruyt. Of je kan wat maaltijden in elkaar flansen voor de komende week. Dat kan er ook perfect tussen geschoven worden. Wanneer de twee oudste naar de chiro zijn en vooraleer je die derde wasmachine volpropt met modderige chirokleren.

Op sommige zondagavonden heb ik het gevoel niets gedaan te hebben. Toch wel. Ik heb mijn to-do-lijstje opnieuw wat aangevuld. Vandaag is zo’n zondag. Morgen koop ik een lotje. Euromiljoendinges. En dan ga ik rentenieren. Nog zo’n huizenhoog cliché. Alleen koop ik nooit zo’n lotje. Want ik hou van mijn weekends.

En dan host Toots hier nog rond. Voorlopig activiteitenloos. Het tempo kan dus nog wat opgekrikt worden.

Moatenweekend

Al een zevental jaar een vaste afspraak. Deze keer aan het zeetje.

Nieuwpoort in pastel

Het eerste jaar had Aiko –  een kloeke drie maanden oud – één vriendje mee en klemde de schoorsteenklep van de open haard. Het aantal kinderen is intussen niet meer te bij te houden. En de vermoeide herberg van dit jaar kraakte in haar oude voegen.

#iseefaces

Terwijl thuis (verder) in een nieuw kleedje werd gestopt.

Wij in Nieuwpoort, Polen op zolder.