Filosoferen op de fiets

Jeij. We peddelen opnieuw naar de training. Bas heeft voldoende adem om te tateren. Eerst doet hij de Copernicaanse revolutie uit de doeken – we draaien zo langzaam dat we het niet eens voelen – om te besluiten dat we dichter bij de maan komen. Vervolgens stelt hij droogjes vast dat als ik getrouwd was met een jongen, hij niet bestond. Eindigen doet hij met een minutenlang betoog over jongens met hondjes, hondjes die een bal laten schieten uit een doos, hondjes met een gekleurd vlagje rond de nek en jongens die hun hond gelukkig herkennen aan het gekleurde vlagje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s