Buurman

Tot gisteren dacht ik dat de buurman van drie huizen verder een Albanese maffioos was. Hij spreekt gebrekkig Nederlands. Zijn schedeldak blinkt als de bovenste atomiumbol. En vooral. Hij is àltijd thuis. Zijn kinderen brengt hij weg. Maar werken ? Ik denk het niet. En toch zit hij er warmpjes bij. Nu denk ik dat de buurman van drie huizen verder een Albanese webc*msl*t is. Toen ik daarnet twee keer nadrukkelijk lang op de deurbel drukte, rukte hij in paniek de voordeur open in een knellend t-shirtje en het was me helemaal niet duidelijk of hij nog een ander kledingstuk aanhad.  Vanuit mijn ooghoeken zag ik zijn blote benen. Een jeans of korte broek was uitgesloten. Een boxershort droeg hij ook niet. Misschien iets miniscuuls onder het t-shirt. Maar ik durfde mijn blik niet naar beneden richten. Tot een minuut ervoor dacht ik nog dat hij een maffiabaas was. “Ze stond al aan de rand van de straat, terwijl de avondspits zich net op gang trok”, schokschouderde ik veronschuldigend, terwijl ik zijn dochter met niets anders aan dan een pamper in zijn armen duwde. Zijn gestamelde dankbetuigingen weerkaatsten op mijn rug. Ik had me al uit de voeten gemaakt …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s