Op

Het strooizout is op. De auto’s ploeteren door sneeuwsmurrie of glijden over spekgladde wegen. Burgemeesters zijn paniekerig op zoek naar een paar extra ton vuilwit goud. Alleen in Leuven snort een minitractor met oranje zwaailicht over de fietspaden om ze gezwind sneeuwvrij te maken.

Een twintigtal mensen waren ons voor. We waagden onze kans. Het kraakte vervaarlijk. Maar natuurijs kraakt toch altijd ? Ongeveer dag op dag een jaar later stonden we opnieuw op de vijver aan de Abdij van ’t Park. Op eigen risico. Deze keer zij aan zij met Aldo. Op de slee van Martje. Want ook dit jaar waren we jammerlijk te laat om een eigen slee te kopen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s