Uilenbal

Het wordt een routine. Bas propt zijn mond vol, kauwt verwoed, beslist dat hij de klomp gemalen voedsel niet doorgeslikt krijgt, piept dwingend en wacht ongeduldig op een bord. Een hand is niet goed genoeg. Een tissue ook niet. Hij kijkt me verwijtend aan als ik zijn eigen bordje onder zijn neus duw. Pas als ik mijn eigen bord aanbied, spuwt hij de homp gedecideerd uit. Ook de kleine restjes in zijn mond hinderen hem mateloos en belanden met een flauw boogje op mijn bord.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s