Costa Rica dag 9

De rij schuifelde vooruit. Ik keek de eetzaal in. Allemaal grijze heren in nette pakken. Hier en daar een vrouw in een retro bloemenmotiefje. Dat beloofde. Beleefde conversaties voeren met onbekenden, op mijn stoel schuifelen om te vermijden dat mijn sleppen (ik zocht tevergeefs naar het correcte AN) uit mijn broeksrand ontsnappen en krampachtig glimlachend knabbelen terwijl mijn hersens malen op zoek naar een nieuw onderwerp. Dat was jaren geleden. Zelf Willy Claes leek er tegen op te zien. Vijf minuten laer zat ik in de Quick met mijn gazet te babbelen. En dat terwijl ik een hele week vooral op mijn eentje was.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s