Boelkloedig

Ze wou net de splitsing aansnijden, toen ze wankelde. Het licht van de projector verblindde haar. Ze zeeg neer. Een witte vaatdoek. Ze miste de tafelrand op een (kin)haar na. De aula slaakte een kreet. Ik sommeerde iemand om haar benen omhoog te houden, duwde een jas onder haar hoofd, tikte tegen haar wang, vroeg om wat water, kreeg een natte doek die ik op haar voorhoofd pletste, ze knipperde met haar ogen. Eens ‘afgevoerd’ zette haar collega de presentatie met trillende stem verder. Ik moest ook even zoeken naar mijn concentratie.

 

Advertenties

One thought on “Boelkloedig

  1. Pingback: Understatement « eddiefromohio

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s