Schoorsteenartikelen

Met stip op één de accordeon. Op een stevige tweede plaats de trein. En net daarachter de prinsessen – reliëf – wenskaart – drukpers – dink. De tractor met kipkar staat voorlopig onaangeroerd in een hoekje.

Op weg naar de H&M

“Jij bent het eerste kindje in Leuven dat ik een handje geef”, bromde de Sint in het station. En Aiko beweert dat ze de zielepiet heeft zien lachen.

Het goede voorbeeld

Ik krijg het dagelijkse routineus verslagje. Eten, slapen, spelen. Maar dan vouwt de kinderverzorgster haar gezicht in een ernstige plooi. Bas heeft de ganse dag ‘tomme’ geroepen. En ook de andere kindjes nemen het over.

Marching Numa

Bij gebrek aan beter blijf ik steken op joeptjoep. Toen ik Bas de Numaman toonde, stootte ik op dit filmpje featuring the marching band of MSU. Schitterend.

Yankovic

Ik twijfel of het iets is om trots op te zijn. Twee minuten voor het concert deed een ticket scalper zijn duurste kaartjes voor een schijntje van de hand. Casey en ik slenterden op het goede/slechte moment voorbij. Twee minuten later zaten we op de derde rij. Tussen uitzinnige fans. Van een apart kaliber. Naast mij zat Yoda. Het concert was lichtjes waanzinnig.

Het dierenrijk

Tijdens een spelletje dieren raden in de auto. Mrs.fromohio haar olifant klinkt als een stofzuiger. Mijn leeuw wordt als bromtrol bestempeld.

Tegen bont op de Bond

Op een zaterdagmiddag is fietsen op de Bond een huzarenstukje. Toch als mijn remmen niet doen wat ze moeten doen. Remmen. Elk zebrapad is een moordkuil. Ik tik met mijn linkerschouder de accordeonbus aan en mik mijn voorwiel tussen de bejaarde voetgangers die van links naar rechts oversteken en de met plastieken boodschaptassen overladen platinablonde dames die van rechts naar links oversteken. De gillende bont-is-moord-kliek aan de McGregor hield even hun adem in.

Het Sinterklaasjournaal

“Hebben we nu contact, hoofdpiet?”, polst Diewertje. De straalverbinding met de stoomboot haperde wat. “Diewertje, wij hebben een zéér goed contact”, verzekerde de hoofdpiet. Het Sinterklaasjournaal rocks ! Of deze : “De bruine en zwarte schoensmeer is uitverkocht, nu de Sint en zijn pieten eraan komen. Logisch: veel mensen willen hun schoen nog eens flink poetsen vooraleer ze hem zetten.”.

Een eenzame boom

Het weekend wordt stilletjesaan een fijne traditie. Met dit jaar een schattejacht. Aiko vond op de hoek van een akker de rode wegwijzer en Wiebe het houten kruis eronder, alle andere kindjes hielpen dapper met stokken en pollepels graven en Aiko tilde onder luid gejoel de chocoladeschat uit de kuil. En Bas was – even traditiegetrouw – opnieuw een weekendje hondsziek en hangerig.

Jobhop

Wekenlang twee jobs combineren, het kruipt in je kleren. Sinds gisteren hou ik het terug bij eentje. Een nieuwe. Precies een jaar nadat ik dacht de job gevonden te hebben die me op het lijf geschreven was en die ik met de vingers in de neus kon. Zonder stress. Tot aan mijn welverdiende pensioen. Met fijne collega’s en een gemakkelijke chef. En nu stap ik terug in het ongewisse. Voor de uitdaging. En de bijhorende boter bij de vis. Hop …