Herstvakantie

Ze had vooraf nergens zin. Het kostte wat overredingskracht. Aiko speelde uiteindelijk een voormiddag bij Roos, ravotte een namiddag bij Gitte, pikte een filmpje over prinses Lilifee mee met Lo en haar papa, hoste een dagje Rode Hond met Leen en haar mama en genoot – samen met ons en Bas - in een loge van de schouwburg van de Hollands zingende Kikker en zijn vriendjes.

Ja, waarom niet?

“Waarom hebben wij geen drie ogen ?”, gilt Aiko. “Papa, maken !”, brult Bas.

Zaterdagavond

Een momentopname tijdens een avondje alleen thuis met de kleinmannen. Op de achtergrond buldert Nederlandse carnavalmuziek voor kinderen. Mega Aiko blaast op haar mondharmonica, zingt “op een grote paddestoel” en gilt “boven spelen !”. Bas schuifelt rond op rolschaatsen met kniebeschermers rond zijn kuiten, klemt een pop onder zijn oksel en rinkelt met de triangel. Ik nestel me in de zetel en type dit.

Allegaartje

We hosten rond in Plopsaland, het kostte ons geen cent, maar we amuseerden ons kostelijk met de kliek van Aldo – Aiko en Lo vierden mee Pipa’s verjaardag en kibbelden daarna met de tweeling die niet uitgenodigd waren. Meisjes en samenspelen, het blijft een uitdaging … – Intussen heb ik een gat gemaakt in de omheining met onze BV-achterbuur en kunnen de buurtkinderen nu in vier verschillende tuinen rondcrossen – En Bas? Die holde daarnet over het voetpad, keek achterom en knalde tegen een verkeersbord. Hij kon het maar matig appreciëren dat ik in lachten uitbarstte.

Jubilee olee olee olee

Luieren onder onze blinkende bollen - meeglippen met drie groepen schuifelende bejaarden en drie ratelende gidsen in het musée margritte museum (de surrealistische titels hebben meestal geen jota te maken met de uiteraard surrealistiche  schilderijen – de kapper van zijn vrouw erfde alles – hij droeg nooit een bolhoed, wel een vilten deukhoed – hij was een kneuterig burgermannetje met een wupperbal-fantasie - … – zonder (audio)gids blaast het museum je niet echt omver) – laatste zonnestralen vangen op St-Goriks – lekkere Pintxos verorberen in de Dansaertstraat met centjes op zak – bulderlachen met een fijn filmpje.

Werkende ouders

Aiko speelt in de naschoolse opvang. Graag zelfs. Alleen vervliegen daardoor alle weetjes uit de klas. Andere ouders herkennen flarden van wat de juf tijdens het oudercontact vertelde, terwijl wij onze schouders ophaalden. Dat steekt toch even.

Jubjubjubilee

De drie vieren doen we pas dit weekend. Intussen speelt hier een verzoeknummertje, vrijpostig aangevraagd door mezelf, voor de mrs.

Beweging

De dansles is fijner dan de turnles. “Maar we hebben wel niet gedanst hoor”.

1 september

“Ik zit al in de driede klas”, blijft Aiko stellig beweren. Na het zomerklasje en het eerste kleuter verslijt ze dit jaar haar rok en/of broek dus in het tweede kleuterklasje. De vriendinnetjes van vorig jaar zitten verspreid over de drie klasjes. Vooral de ouders vinden dat spijtig. Na het eerste belsignaal nam Aiko Lo en Tibo op sleeptouw en zwaaiden ze met z’n drietjes statig naar de ’school’ ouders die samengetroept waren aan de schoolpoort, terwijl ze richting klasje marcheerden.

Kathleen, Kristel en Karen

Ik schuil binnen. Buiten brullen de drie meiden ‘bij ons thuis is het altijd feest’. De bassen dreunen de raampjes uit hun loden kadertjes. En miljaar, ik betrap mezelf erop dat ik met mijn hoofd aan het meedeinen ben. Gelukkig heb ik mijn street cred enigszins gered door drie dagen te pukkelpoppen.

Het verloopt in fases die elkaar razendsnel opvolgen. Na het lachen met de simpele teksten (fase 1), het verwonderd zijn over de vele beats per minuut (fase 2), het koppijn ervan krijgen (fase 3), het afzetten onder luidkeels protest (fase 4),  de stompzinnige gewenning (fase 5) en het meewiebelen met de voet (fase 6), volgde het diep in de ogen kijken van knappe voorbijgangsters terwijl mijn elleboog door het open autoraam stak en ‘opa, schud eens met je wilde grijze haren’ door de boxen knalde (fase 7). En nu dit.