Mrs.fromohio zit er als verwoede koppelaarster voor iets tussen en intussen wonen Stalen Stem en zijn betere wederhelft in Amman. Het thee nippen/slurpen/zuipen kan je voortaan volgen via een linkje onder ‘moaten‘.
Archief voor de categorie 'mensen kijken'
De trein spuwde ons uit en ik stormde samen met de stampede peddelaars de trappen af. Ik las ‘hema’ ondersteboven op de rug van de pendelaarster voor me en in een vaderlijke reflex wou ik het labeltje terug in haar jeans proppen. Ik denk niet dat ze me bedankt zou hebben.
Wat een eer. En wat weet die mevrouw het snel, zeg. De politieke partijen zijn nog volop aan het onderhandelen. Mijn allereerste brief met als aanhef ‘geachte mijnheer de minister’. Gericht aan mij. Op het adres van mijn ouders. Eerst wou ik hem inkaderen. Maar ik zal hem morgen toch maar aan de juiste instantie bezorgen.
Ik kon het niet laten. Ik staarde haar aan. Fascinerend. Maar niet appetijtelijk. Een vrouw met bakkebaarden. Getrimde bakkebaarden. In een scherpe punt. Gericht op haar mondhoeken. En ze was zwanger. Het was dus echt wel een vrouw.
“Goeiemorgen, mijnheer van de FOD Financiën. Ik ben al een tijdje geen zelfstandige meer, maar ik krijg nog steeds brieven om voorafbetalingen te doen. Kunt u daar iets aan doen?”
“Geen enkel probleem, mijnheer. U gooit die gewoon in de vuilbak.”
“…?!”
Vier brandweerwagens. Meer heb je niet nodig. Met loeiende sirene. En wat rook (niet bij ons). Om alle buren naar buiten te lokken.
De volledige ochtendspits was al voorbijgeraasd. En ik was de eerste die hem aansprak, vertrouwde de blinde man me toe. Hij priemde zijn witte stok in de lucht en hield zijn krantje achteloos ondersteboven vast. Nadat ik hem succes gewenst had, zwierde hij gezwind zijn zwarte cape over zijn schouders, puntte hij fier zijn oren en hobbelde hij pijlsnel richting even blinde muur.
Ik vond het wel een leuk geboortekaartje voor een pasgeboren olifantje. En een mooie naam. Kai-Mook. Parel in het Thai. Mijn vlot-Thai-sprekend-vrouwtje keek over mijn schouder en gierde het uit: “een olifant die kip heet?”. ‘Kai’ staat blijkbaar voor kip, terwijl ‘khai’ parel betekent. Veel hangt af van waar je de klemtoon legt tijdens het spreken. Wat een flater voor zo’n groots opgezette mediacampagne. Kiekens. En typisch Belgisch.
PS : ook na 7 juni reken ik niet op u
Gepubliceerd op woensdag, juni 3, 2009 mensen kijken Leave a CommentYves, pippo, ik kàn niet op jou stemmen voor de Vlaamse verkiezingen. Je hoeft dus echt geen kaartje in onze brievenbus te deponeren met daarop alle namen van de Westvlaamse lijst die jij duwt.
De laatste uren op deze aardbol volgen de kosmonauten nauwgezet tradities. Op het journaal spraken ze over de handtekening die de kosmonauten op de deur van hun hotelkamer achterlaten, de doorweekte zegening door een priester en het zweren van een eed van paraatheid voor de hoge piefen van de Russische defensie. Wat ze niet vertelden, is dat de kosmonauten precies midden in het ritje naar de raket het busje uithobbelen om tegen het rechterachterwiel te plassen. Net als Joeri Gagarin.
