Ik zag het gisterenavond op Studio 1 en was gedegouteerd door het gestrekte been over de bal. Ik heb net de beelden teruggezien en ik ben geschokt. Het onderbeen van de ’beenharde’ Pool kraakt in twee, flappert in een misselijkmakende hoek door de lucht en landt duidelijk verkeerd op het veld. Gruwelijk. De gouden schoen is een rotzakje. Voorgeschiedenis of niet.
Archief voor de categorie 'mediaruis'
Aiko en ik spenderen enkele dagen samen. In de vooravond nestelden we ons in een bijna lege cinemazaal. Ik heb ooit beweerd dat Toby mij kon krijgen, maar ik vrees dat hij aan de kant wordt geschoven voor Mega Volta, ook al flikflooit die met Jantje Smit.
“Armstrong zijn nieuwe sponsor ?”, wauwelt Michel W. op de televisie. “Dat is radiotsjak. Ken ik niet.” Blijkbaar kent Michel ook zijn talen niet.
Veertig jaar geleden stond mijn vroegere buurman in het middelpunt van de belangstelling. En op de maan.
Het lag al een tijdje te wachten op mijn boekenplank. Ik heb het eindelijk in één ruk, netjes verdeeld over ontelbare stukjes treinreis Leuven-Brussel en Brussel-Leuven, uitgelezen. Een verdiende klassieker. En een aanrader. Toch in het Engels. Van een schrijfster die maar één boekje neergepend heeft, maar wel beste maatjes was met Truman Capote.
Zijn muziek was geniaal. Aan hem was een hoek af. Dat hij nu echt mag moonwalken.
(Dit vind ik nog steeds een subliem optreden met een gedurfd begin.)
Wat een verrassing. Een mailtje van Michelle. Zo sluit ze toch haar berichtje af. Met Michelle. E-mailen doet ze van haar ‘first lady Michelle Obama’-adres.
Obama mept een vlieg knock-out en de dierenrechtenorganisaties staan op hun achterste poten. Een tikkeltje zielig.
I am a sucker for real life stories with a happy ending. Tja.
Ik vond het wel een leuk geboortekaartje voor een pasgeboren olifantje. En een mooie naam. Kai-Mook. Parel in het Thai. Mijn vlot-Thai-sprekend-vrouwtje keek over mijn schouder en gierde het uit: “een olifant die kip heet?”. ‘Kai’ staat blijkbaar voor kip, terwijl ‘khai’ parel betekent. Veel hangt af van waar je de klemtoon legt tijdens het spreken. Wat een flater voor zo’n groots opgezette mediacampagne. Kiekens. En typisch Belgisch.
