Hij gaat al een tijdje mee. Maar hij blijft hilarisch. Ook na 33 miljoen keer.
Archief voor de categorie 'mediaruis'
Hoax of niet, grappig is het wel …
De interne keuken van de sossen ligt aan diggelen. Dat er gemarchandeerd wordt met postjes, is van alle tijden. Maar dat het op zo’n platvloerse manier gebeurt … en vooral wat wordt bedoeld met “Caroline moet zich op duidelijke dreigementen à la ‘de waarheid over Agusta’ voorbereiden” ?
Boodschappen doen kan ernstige gevolgen hebben … en ik lach me kreupel. Ook met de onderschriften.
De aflevering draaide rond het jaar 1998. Ik herkende een deuntje, grasduinde door mijn cd’s, vond een zelfgemaakt hoesje en een van mijn Amerikaans zusje gepikte cd die jarenlang roemloos stof heeft liggen vergaren. Maandag spoor ik nostalgisch met Matchbox Twenty naar het werk.
Gelukkig is Man Bijt Hond er nog. Om te gieren met het manneke dat met de go-cart over het hoofd van zijn broer hobbelt, terwijl zijn oma in sappig Westvlaams - nè gin avance – pruttelt dat ze dat toch niet moeten filmen.
Ik zag het gisterenavond op Studio 1 en was gedegouteerd door het gestrekte been over de bal. Ik heb net de beelden teruggezien en ik ben geschokt. Het onderbeen van de ’beenharde’ Pool kraakt in twee, flappert in een misselijkmakende hoek door de lucht en landt duidelijk verkeerd op het veld. Gruwelijk. De gouden schoen is een rotzakje. Voorgeschiedenis of niet.
Aiko en ik spenderen enkele dagen samen. In de vooravond nestelden we ons in een bijna lege cinemazaal. Ik heb ooit beweerd dat Toby mij kon krijgen, maar ik vrees dat hij aan de kant wordt geschoven voor Mega Volta, ook al flikflooit die met Jantje Smit.
“Armstrong zijn nieuwe sponsor ?”, wauwelt Michel W. op de televisie. “Dat is radiotsjak. Ken ik niet.” Blijkbaar kent Michel ook zijn talen niet.
Veertig jaar geleden stond mijn vroegere buurman in het middelpunt van de belangstelling. En op de maan.
