Aan de schoolpoort wordt gretig gepolst of ik het nog overleef. Ik moet toegeven dat ik door mijn wekker heen slaap. De duistere ochtenden helpen ook niet echt. Aiko is mijn wekker. Haar wekker doet wel nog zijn plicht. Als ‘het konijntje wakker is’, springt ze gezwind uit bed, stommelt ze de trap af en kruipt ze bij mij onder het donsdeken. Haar koude voetjes doen de rest.
Prentjes
|
0 Reacties tot “Costa Rica dag 12”