Ik kan het niet verbergen. Het is overduidelijk. Je ziet het onmiddellijk aan mijn lichaamstaal. Wanneer ik me aan iemand erger of zijn reactie of gedrag afkeur. Of ik mompel iets te luid. Subtiliteit is mij helaas niet gegeven. “Ie nè gjen elleboogn“, gooien vrienden en familie al jaren naar mijn hoofd.
ik probeer me iets voor te stellen bij iemand zonder ellebogen…
komt dat in de buurt?
Inderdaad. Iemand zonder ellebogen is tactloos. En dat ben ik soms. Alhoewel. Soms doe ik er een flinke schep bovenop. Maar dat willen ze dan weer niet geweten hebben …