Een trouw in festivalsfeer en een namiddag luieren in de Blaarmeersen deed ons Leuven in Scène op een haar na missen. Aiko en ik fietsten zondagavond even naar het stadspark. Een bespreking à la het park was niet zo feeëriek als de vorige editie – de slakkenman kenden we al vanop Dranouter – sommige acts begonnen wel erg laat – doe ik niet. Want ik draag het evenement een warm hart toe. De jonglerende ijscoman Ali was dan ook hartverwarmend. Aiko grabbelde tevergeefs naar het ijsje. En Die Verdammte Spielerei marcheerden met een aanstekelijke Sardonisgrijns of een Grand Canyondiepe lege blik. De spectaculaire of magische acts zullen voor 2010 zijn.
1 Antwoord tot “Korte scène”