’s Morgens is het nog steeds Nina die Aiko platknuffelt. Ze rennen nog steeds hand en hand de speelplaats over en duiken giechelend de zandbak in. Op mamadag lakken ze samen de nagels van mijn vrouwtje knalroze. Maar ’s avonds spreekt Aiko in één adem nu ook over Tibo. Ik ben benieuwd naar Tibooootje.
1 Antwoord tot “Tibo”