Omdat Oker zich subtiel afvraagt of ik het wel wil doen. Een stokjesstukje.
De top drie van mijn gaffel : de dampende aarde net na een plensbui ; de geur van Bas die pas geboren is ; de Stella want dan is thuis niet ver meer.
De top drie van mijn smaakpapillen : een hemels Argentijns of Paraguayaans biefstuk in Lissabon of Barcelona ; een ijskoude Ice-Tea op een boomstronkje na het slijpen en kappen van elektriciteitsgleuven ; Gold Star Chili - simpeler kan niet, maar verdomd lekker.
De top drie van mijn oren : een swingend of stampend nummer op mijn iPod, terwijl ik al vrolijk in de zon naar of van mijn werk loop ; de eerste vogeltjes die fluitend de lente aankondigen ; mijn vrouwtje plukkend aan de contrabas.
De top drie van mijn ogen : onze lucht – een brandende zonsondergang met centraal de toren van de centrale bib, vijf hoog op ons vroegere appartementje ; een lekker kontje dat voor me uit wiebelt ; keuvelende studenten op het Ladeuzeplein, luierende studenten in het stadspark, slenterende studenten op weg naar niets.
De top drie van mijn huid : over straat wandelen, mijn hoofd richting zon richten, mijn ogen sluiten, een pakkend nummer tussen mijn oren en de warmte van de zon voelen ; de knuffel waarna Aiko de speelplaats oprent, de lippen van mijn vrouwtje, het grabbelende handje van Bas ; me strekken in bed na een dampende douche na stevig sporten – moet ik opnieuw veel meer doen.
Wat een oplettend lezer
. Thanks!
Oh jee Stella,… mijn huis is waar mijn Stella staat, maar de geur is toch echt niet te doen vind ik.
De Stella stinkt. Als de wind slecht zit. Amai nie. Maar dat deed Vandemoortele ook. En toen was thuis ook niet ver meer.