Archief voor maart 2008

Sneeuwwitje

sneeuwman

Voor het album van de familie fromohio. Onze eerste sneeuwman heeft het een tijdje uitgezongen. Of toch zijn onderstel.

 

België is tegen terrorisme en de doodsreutel

Zijn het dan toch levensechte gasten ? En is alleen de vrouw in het laatste kamertje die doedelzak speelde op haar adamsappel, opnieuw een actrice ?

Update : het lijken echttenecht gewone mensen. Wow. Het blijft een catchy nummer. En Paul van Palliatieve Zorg heeft een dodelijk droge humor.

 

 

Pingu Pingu

Aap heeft er een stevige concurrent bij. Pingu logeert in de dvd-speler en wordt verwoed aangemoedigd en becommentarieerd. Madonna vindt hem maar niks. Ik vind hem een rebel. Urineren in een toilet vanop minstens twee meter afstand vraagt om respect. Alleen de David Hasselhof - Pingu - rap is echt fout.

 

Meidendag

Voor het album van de familie fromohio. Aiko heeft vandaag een slang geaaid. Tja … En  na het ’shotten’ is ze thuisgekomen met een zelf gekozen felroze broek. Geen kersrood deze keer. Echt roze.

 

Natuurlijk

“Waar is je kous nu ?”

“Naast mijn schoenen.”

“En waar zijn je schoenen ?”

“Bij mijn kous.”

 

‘Oeeeee’

paasei

Dit jaar was het niet ‘èèèèi‘, maar een schattig gilletje telkens Aiko een chocolaten ei in het vizier kreeg. Helaas was het weer spelbreker om de paashaas in de tuin te laten rondhoppen.

 

Shaken in de living

Ze vindt het hoesje feilloos terug in de stapel cd’s. Ze wurmt het plaatje in de stereo en draait het volume open. ‘Aap‘ is nog steeds haar favoriete muziek. Het had slechter gekund voor een meisje van twee en een half. Wat zeg ik. Het had niet beter gekund. Het bijhorende boekje ziet er verfromfraaid uit. Ze gooit haar armen in de lucht en springt. Ze slaat haar armen rond haar middel en draait rondjes. Ze klapt in haar handjes en eist dat haar papa meedanst. Met haar vinger voor haar mond waarschuwt ze me dat “my own two hands” een ‘klein liedje’ is.

 

Instinker

Een vreemd maar hilarisch tv-programma met in de eerste aflevering een baardkipje, een akelig bulderend lachclubje en het inoefenen van doodsreutels. Eerst dacht ik dat de halve Pool en de levende standbeelden echte gasten waren. Tot mijn vrouwtje opmerkte dat het over terrorisme zingende Nederlandse meisje toch wel een actrice moest zijn. En inderdaad. Het moet wel. Want ik vond het al vreemd dat Jan Eelen plots zelf ‘In de Gloria’-gasten zou uitnodigen. Cool.

 

Hugo

Ik heb mom ‘The Sorrow of Belgium’ ooit cadeau gedaan. Zelf ben ik steeds blijven steken na een honderdtal pagina’s van ‘Het Verdriet van België’. Ik zal nog eens een poging wagen. Want zijn laatste woorden zijn raak gekozen : tètitatusis (het is tijd dat het uit is).

 

Stutten

Waarom zit de linkerjaszak van Aiko volgepropt met korsten ?

 

Volgende Pagina »