Suzanne, de oma van Nina, draait de hoek om. “Nina is er al”, concludeert Aiko. Ik geef haar een kus aan de rode streep en ze rent de speelplaats op. In haar linkerooghoek ziet ze Nina aan de hand van een ouder kindje. Aiko maakt in volle vaart een scherpe hoek naar links en stormt op Nina af. Ze vallen giechelend in elkaars armen. Het oudere meisje druipt beteuterd af. Ik ben benieuwd of die twee binnen achttien jaar of zo nog steeds vriendinnetjes/vriendinnen zullen zijn.
3 Reacties tot “Vrolijke vriend(inn)en”