Zomer 1999. Ik had mijn rijbewijs nog maar net en sjeesde met Manos in zijn uitgeleefde Wrangler richting Chicago. We bezochten zijn broer die toen studeerde - of eerder rondhing - aan de University of Chicago. Tien jaar later is die broer Golfoorlogveteraan.
De universiteitscampus is eigenlijk een eilandje in het midden van het historisch gegroeide en illustere South Side.
We waren wat aan de late kant. Pluspunt : de combinatie van de bloedende ondergaande zon en de vaalwitte rookpluimen van de industrie rond Chicago schonken ons een magistraal landschap om door te rijden. Minpunt : de avond was al gevallen toen we door de duistere straten van Woodlawn reden. Amerikanen zijn al wat prikkelbaarder als het op veiligheid aankomt en verloren rijden in die buurt, hielp niet echt. Zeker niet toen we iemand - zich van geen kwaad bewust - op de stoep zagen chillen met een jachtgeweer op zijn schoot.
Soit, eigenlijk zijn dat maar petites histoires. Net als het opschietend gras in de frigo van het frat house waar we logeerden.
Want eigenlijk wil ik gewoon even de naamkeuze van mijn blog duiden. En die is helemaal niet zo spectaculair. In Chicago vond ik in een muziekwinkel een cd’tje van de groep ‘eddiefromohio‘. Ik heb die uit nieuwsgierigheid gekocht. Ik had geen flauw idee wie de groep was of welke muziek ze speelden. Ik had wel een een jaar in Cincinnati, Ohio gewoond. Dat jaar was en is bepalend voor mijn leven. Het klopte dus. Alhoewel. De band had eigenlijk niets met Ohio. De muziek bleek wel fantastisch goed mee te vallen.
En toen moest ik een naam plakken op mijn blog. That simple.
Die van fIREHOSE noemden hun zanger Ed Crawford Ed fROMOHIO. Ik denk dat ze nog een nummer gemaakt hebben dat fROMOHIO heette. En één van hun CD’s kocht ik ooit in Chicago
Inderdaad. De groepsnaam ‘eddiefromohio’ is daar ook op gebaseerd. Of wordt het nu te ingewikkeld ? Ik heb dus leentjebuur gespeeld bij een leentjebuur.