Rij je om het even welke provincie binnen, dan word je verwelkomd met “de provincie x heet je welkom”. In Limburg klinkt het echter : “de Limburgers heten je welkom”.
Archief voor september 2007
Voor alles is een eerste keer. Een onze vader horen bidden aan het begin van de maaltijd tijdens een huwelijksfeest. En een half uur bulderende schlagers tussen koffie en dessert.
Maar ook onze openingsdans, die bijna op de kop een jaar later al tellend en tenen plettend gedanst werd door de net gehuwden.
7 september 2006. Een donderdagavond in een pikdonkere kerk. Flakkerende kaarsjes en de oranje gloed van straatlantaarns zorgden voor de sfeerverlichting. Onze wedding singers zetten het liedje nog eens in. Mijn vrouwtje en ik zwierden in elkaars armen over de kerkvloer onder de immense hemelsblauwe koepel waardoor sterren nieuwsgierig naar binnen piepten. Onze openingsdans.
En - toeval of voorspoedig symbool - ook ons huwelijksthema(liedje) en tout court ‘ons liedje’ kabbelde tijdens het diner uit de boxen. Maar dan in een Cubaanse versie. Vanop een heel zomers plaatje. Een aanrader uit onze platenkast.
Nog een live-versie. Met het eerste lid van het muziektriumviraat op blues harp.
Eentje van tijdens onzen trouw.
Gisterenavond hebben voor het eerst vlammetjes aan onze twee stoven gelikt. Het was een kaka-zomer.
Gisteren heb ik met Aiko en mijn hoogzwanger vrouwtje voor het laatst het traject Leuven-Mechelen en terug getreind. Aiko’s carrière als treinbaby en treinkleuter is definitief voorbij. Vandaag was dan de laatste dag van Aiko bij Michelle. Twee jaar lang is ze Aiko’s onthaalmoeder geweest. Een crème van een mens. Nu mijn vrouwtje thuis blijft in blijde verwachting, gaat Aiko voor ze vanaf februari school loopt, nog enkele maanden naar Suzanne, een onthaalmoeder twee straten verderop. En nu belt mijn vrouwtje dat Michelle geweend heeft bij het afscheid met Aiko. Ik was er ook van aangedaan. Hoe lief.
… “papa flinke meid !”,
… “papa in mond steken”, als ik met mijn lippen smak en het rietje tegen mijn mond hou alsof ik aan het drinken ben,
…. “papa Aiko niet drinken”, als ze door haar rietje blaast en voor ik de kans krijg haar terecht te wijzen.
Aiko gaat pas vanaf februari naar school. Toch zijn we op de laatste dag van de grote vakantie eens gaan kennismaken met de zandbak, de cirkelrijen en de klasjes. Het lijkt me een leuk schooltje met toffe juffen. Met kindjes van Westvlaamse en Congoleze afkomst. Met ouders die elektricien zijn of professor. Een Leuvens stadschooltje. Ook al kreeg ik toch wat kriebels van opnieuw vier klasmuren rond me heen te voelen.
