Het is de eerste maal in negen jaar dat ik geen enkel graantje Marktrock heb meegepikt. En dat voor een ingeweken Leuvenaar. Ik was blijkbaar niet de enige. De enige keren dat ik vroeger op de – te betalen – Oude Markt kwam, was omdat ik vrijkaarten had dankzij mijn toenmalige – ik lees onverstoorbaar een boek terwijl ik aan het drummen ben – schoonbroer (de Counting Crows waren magistraal) of omdat Bert en ik binnengeglipt waren met vakkundig met kauwgum samengeplakte bandjes rond de pols om legende James Brrrrrrown nog eens teleurstellend van jetje te zien geven. Marktrock is voorlopig zijn charme kwijt. Hopelijk herpakt het festival zich volgend jaar.
Aiko heeft wel voor het tweede jaar op rij Dranouter onveilig gemaakt. Hoewel ze eerst huilend wegliep van het hels kabaal/hemelse bluegrass, is ze daarna niet gestopt met dansen op dezelfde muziek.
3 Reacties tot “Festivalitis”