Het is hier al een tijdje verdacht stil. De zoektocht naar een huis is namelijk voorbij. Al een tijdje. Het is zelfs al van ons. Of toch van de bank. De voorbije weken gingen elke seconde vrije tijd naar bomen kappen, behangpapier van muren peuteren, sanitair vernieuwen, elektriciteitssleuven slijpen, etc. Aangenaam tijdverdrijf. En we blijven nog enkele weken aan de gang. Maar geen blogmateriaal. Het spectaculairste nieuwtje is dat de plakker in 1978 in grote letters p*rn* (*= o voor de slechte verstaanders – ik wil deze zoekterm zorgvuldig vermijden) op de muur van de woonkamer heeft geschilderd, netjes verborgen onder het behang.
Welkom in de wereld van verbouwers, stielmannen, stenen mortel beton, vertragingen, kosten buiten begrijpelijke schaal, vermoeidheid, schrammen, frustratie en trots.
Succes.
Vanavond (19 juni) bij ons mid-bouw-drink: je bent van harte uitgenodigd.
Fijn dat je terug bent!
Passeer er de laatste tijd regelmatig, langs ‘the orange house’, nu ik een start-to-run-ster ben geworden en 3x per week een fietstochtje naar mijn favoeriete jogplaats maak. Probeer dan stiekem een glimp op te vangen van de werkzaamheden, maar hoe langer, hoe stoffiger en dus hoe vuiler de – reeds donkere – ramen, helaas… Zal mijn nieuwsgierigheid nog even moeten bedwingen… Heb er wel al beweging gezien, maar zag niet of het Eddie himself was en durfde niet zomaar storen… Misschien ook een ‘mid-bouw-drink’ organiseren, Eddie?
Onze mid-bouw-drink wordt een sappige BBQ voor alle helpende handen
En merci voor de uitnodiging, maar ik was de plak uit de potjes aan het snijden. Jargon …