Onlangs vroeg een fietser me de weg naar de Jozef-II-straat. De nostalgie had me al snel bij de lurven.
Mijn studententijd blijft voor eeuwig verbonden met de Jozef-II-straat. Ik had maar een miniscuul kot met een hoogslaper, maar ik hoefde ook niet meer. Er was net plaats genoeg voor een scheve kast, een stevig bureau, mijn stereo en mijn doorgezakte leren zetel. In de zomer zat ik op de rand van mijn raamkozijn te genieten van de passage in ons verkeersarme straatje omzoomd door bomen, hegjes en bankjes. En ook wel geparkeerde auto’s en kriskras gestalde fietsen.
Toen ik op zoek was naar een kot, moest en zou ik een kot vinden in de Jozef-II-straat. Dé leukste straat van Leuven. Met een jaarlijks straatfeest. Onze stralende Marokkaanse kruidenier en slager op de hoek. De bakkersvrouw van vijftig met een witte string. Zondagavond uren met Nikki blijven plakken bij Kiekeboe in La Bodeguita. En een fantastisch kot. En nu heb ik alleen nog maar het decor beschreven. Het scenario heb je nog te goed. Ooit.
Heee grappig… dat was ook míjn straat toen ik op kot zat. En ook heel bewust net die straat gekozen. Voor de bankjes, de boompjes,… Ik weet niet wanneer jij er zat maar bij mij was het tussen 94 en 97 ongeveer.
Cool. Ik ben er net na jou beland. Vanaf ‘98. Blues Lee was al vertrokken en Dina zkt. boer hield het maar een jaar uit … voor mij is de Jozef-II-straat pure nostalgie en voer voor vele anekdotes. Het is nog steeds één van mijn favoriete straatjes in Leuven.