Treinsoep

Het is herfstvakantie en toch liep het bij de NMBS volop in het honderd. Treinen met vertraging, treinen defect, treinen afgeschaft. Resultaat : de trein Leuven-Brussel zat propvol. Met 37 stonden we als sardienen geklemd in het ’sta-gedeelte’ (hoe noemt dat eigenlijk ? - ‘den entree’). Ik heb de hoofden geteld. Met 37 terwijl de sticker boven de buitendeur waarschuwde dat er voor maximum 16 personen plaats voorzien was. Best gezellig. Zelfs toen de trein hevig schokte en iedereen heen en weer geslingerd werd, bleven we lachen en flauwe grapjes maken. Wat een verschil met de sacrale stilte die er normaal ’s morgens heerst in een treincompartiment. Tot die ene onverlaat een stille doch adembenemende scheet liet. De gesprekken tussen tot-daarnet-onbekenden vielen stil. Iedereen keek iedereen beschuldigend aan, op zoek naar de dader. Mensen trokken vreemde gezichten om zo weinig mogelijk van de bezoedelde lucht in te ademen. Met de scheet was de sfeer eruit. Ik pleit onschuldig.