Het vormingsweekend voor de 300 vrijwilligers nadert en mijn vrouwtje heeft gisterenavond aan de keukentafel nog een berg werk verzet. Aiko was ondertussen haar speelgoed wat beu. Ze heeft gefascineerd met de fietspomp gespeeld. Ze begon eenvoudig doch vol enthousiasme met de cilinder uit te schuiven en in te duwen. De lucht ontsnapte fluitend. Daarna ontdekte ze dat ze die luchtstroom onderaan de pomp ook kon voelen. Ook ondervond ze dat als ze de pomp onderaan omsloot met haar handje, het pompen niet meer zo eenvoudig ging. Ten slotte hield ik de pomp vast en probeerde zij uiterst geconcentreerd het slangetje dat als tussenstukje tussen pomp en ventiel dient, in het openingetje te mikken aan de bovenkant van de pomp. Zat het slangetje op zijn plaats, dan klapte Aiko vrolijk in haar handjes en trok ze het slangetje opnieuw te voorschijn. Dat hebben we samen toch minstens een half uur volgehouden, waarvan geen seconde verveelde.
Nadat Aiko in haar bedje lag, ben ik ook nog even over en weer gefietst naar de bibliotheek om wat opzoekingen te doen. Zo’n verlaten bibliotheek ’s avonds laat heeft een zekere charme. Ik zat er alleen op de plankenvloer tussen de boekenrekken met thesissen in een doodse stilte. Alleen de lampen zoemden. Ik ben spontaan tegen mezelf beginnen mompelen. Ook het naar huis fietsen door Leuven is een plezier op zich : het Ladeuzeplein met een in het licht badende Universiteitsbibliotheek oversteken, binnenkijken in stampvolle cafeetjes, kuierende studenten kruisen, …
3 Reacties tot “Druk in Leuven”